Het talent en vuilnisbelt van Mae Sot

Afgelopen dagen ben ik in Mae Sot. Een stadje aan de grens van Burma, 5 uur van Chiang Mai. Dit is het mekka voor de Burma-activisten, de frontlinie in de strijd tegen het Burmese regime. Het zit hier propvol NGO's en mensen met visies en dromen voor dit land in trouble. Tof is dat. En een bezoekje waard voor mijn scriptie over de Burmezen die hun toevlucht zoeken in Chiang Mai.

Dorien (m'n nederlandse vriendinnetje sinds klas 1 op de Passie - die ik graag achterna reis - we meette elkaar ook in al in Kenia) & Lotte werken hier aan een onderzoek voor hun geneeskunde studie. Kortom, reden genoeg om naar Mae Sot te gaan. Het weekend begon geniaal, met een serieuze sterrenjacht 'Mae Sot's got talent' - georganiseerd door Dorien&Lotte en co. Een vuurgoogchelaar, een dansend poppetje van 6, ontroerend vioolspel, oorverdovend versus engeltjes gezang.. Een klein breakdancertje sleepte de prijs naar binnen. Een daverend succes die avond! (ok nogmaals; bravo babes!)

De volgende dag zag ik de andere kant van dit gezellige stadje. Onder het mom van mijn afstudeeronderzoek bezochten we de vuilnisbelt. Een thuis voor tientallen Burmese gezinnetjes. Vanuit hun thuisland staken ze de grens over naar de buren. Een leven in Burma was hel, niet oke en onleefbaar. Lastig voor te stellen. Maar het leven daar is kennelijk nog een graadje erger dan het wonen op een vuilnisbelt.